| تبليغات | X |
|
قـــاصـــدک گـمـــشــــده |
|
|
کاش پناهی بود برای رهایی از این سقف بی امان ...
انبوه تنها شده ام من و این سرا به مثال مسلخ گاه ...
...
گاهی از این دنیا سیر میشی اما ادماش هنوز برات جای امیدواری دارن
گاهی از این آدما سیر میشی اما دنیا هنوز برات جای امیدواری داره
ته خط اونجاست که نه دنیایی داشته باشی نه آدمی ...
...
اینقدر حرف برا گفتن دارم که ترجیح میدم سکوت کنم !
+ نوشته شده در سه شنبه 1388/04/09ساعت 22:35 توسط رها |
